نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و بیست :
فصل سی و یک
عقربه‌ها برای عبور از هم پیشی می‌گرفتند و ساعت می‌گذشت اما هنوز خبری از آمدن بهار نبود. سهیل بی‌طاقت‌تر از هر روز دیگری، هر چند دقیقه یک بار ساعت موبایلش را چک می‌کرد و نگاهی به مانیتور روی میزش می-انداخت اما جای خالی بهار هنوز هم به چشمانش زخم می‌زد. امروز از خانم نادری خواسته بود سر کار خودش برگردد. قرار بود بهار از این به بعد خودش به کارهایش رسیدگی کند اما هنوز خ
لطفا صبر کنید...
