لالایی پاندورا به قلم ساناز لرکی و مرجان فریدی
پارت صد و بیست و سوم :
**الا(لالایی)
آتش، کلبه را در هاله‌ای از سرخی و دود فرو برده بود. شعله‌ها سایه ها را می‌بلعیدند و بوته‌های خیس اطراف خاموش و لرزان می‌سوختند.
سر آریل را روی پاهایم گذاشتم، تن نیمه‌جانش سنگینی عجیبی داشت. ناله‌ام میان هیاهوی شعله‌ها گم شد:
ـ نه... نه... من هیچ‌وقت نتونستم بغل‌ت کنم... نه...
دیگر دیر شده بود، بدنش را آرام بلند کردم، دستانم را دور تنش حلقه زدم و بغلش کرد
این پارت به قلم ساناز لرکی نگاشته شده است و مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
Hani
0وای ورا دلم خنک نشد هرچی شهربانو رو زد ،بیچاره شوران بیچاره آریل اون روستا انگار تا حالا هیشکی توش زندگی نمیکرد الان سر و کلشون پیدا شد
۲ ماه پیشMehr
2چقدر سنگین بود این پارت و چقدر درد داشت 💔
۳ ماه پیشآریل
2ممنونم که همه احساساتمو بیدار کردین🥲😭 خیلی وقت بود دوس داشتم گریه کنم ولی اشکی نبود..
۴ ماه پیشنمیدونم
3دلم واسه روزایی که منتظر پارتگذاری لالایی پاندورا بودم تنگ شده...
۵ ماه پیشنمیدونم
3جهان دیوونه ای بی دردسر میخواست من بودم که اهل سوختن بودم که اهل ساختن بودم... ولی این قسمت از آهنگ وایب شورانم و میده:)))))))))
۵ ماه پیشنمیدونم
3هنوزم وقتی این پارت و میخونم دلم میخواد از ته قلبم زار بزنم، پارت غمگین و آهنگ غمگین ترش
۵ ماه پیشرویا
2اخ دیوای من چجوری نبود رز زردش رو تحمل کنه🥲
۶ ماه پیشMobina
2نههه نهه نباید اینطوری میشدد....اخ...اریل😭💔
۶ ماه پیشدریا
2دیوا نتونست باهاش خداحافظی کنهههه😭😭😭😭
۶ ماه پیشدریا
3اخخخخخخ قلبم😭 شما دوتا نویسنده چجوری تونستین اینکارو با ما بکنین😭
۶ ماه پیشhanul
4خوشحالم که دیوا نبود تا پر پر شدن رز زردشو ببینه:) و خوشحالم که الا تونست با اریل خداحافظی کنه
۷ ماه پیشسوزی
1یجوری دارم گریه میکنم انگار دونه دونه جای همشون زندگی کردم میدونم چه دردی دارن واقعا سخته و این بار اولیه برا یه رمان گریه میکنم
۷ ماه پیشAva
7چرا من هنوز امید دارم که معجزه میشه 😭😭😭😭😭😭
۷ ماه پیشمهدیه
15یجوری گریه میکنم انگار داخل رمانم😭
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
پریسا
0آخخ چطور آخه دلتون میاد با ما چنین کاری کنید😭😭 انقدر گریه کردم سرم سنگین شده چشام باز نمیشه جرعت نمیکنم از اتاق برم بیرون منو با این قیافه ببینن😭