پارت صد و سی و سوم :
گریه کردن هم بی فایده است. دلم برای خودم هم نمی‌سوزد چه برسد به مادربزرگی که زخم حرف‌ها و کارهایش جانم را آتش زده است. آب که به صورتم می‌رسد، کمی آرام می‌شوم. حوله را بر می‌دارم و آرام صورتم را خشک می‌کنم. از دست شویی که خارج می‌شوم، گوشی همراهم زنگ می‌خورد. منشی شرکت با صدای همیشه نازش سلام می‌کند.
- گوشی دستتون با آقای رئیس صحبت کنین.
نگاهی به ساعت می‌اندازم و زم
لطفا صبر کنید...
