پارت نود و هفتم :
شاید هنوز خوایم عمیق نشده که از صدای آرامی بیدار می‌شوم. از فکر اینکه مادر و پدرم این وقت از شب بازگشته‌اند، خوشحال می‌شوم. پتو را کنار می‌زنم و با آهسته‌ترین صدای ممکن در اتاق را باز می‌کنم. نور مهتاب به صورت باریکه کوچکی از لای پرده کنار رفته هال، روشنایی مناسبی را ایجاد کرده است. درب نیمه باز رو به ایوان نظرم را به خود جلب می‌کند. هنوز در را کامل باز نکردم که با صدای آرام رض
لطفا صبر کنید...
