پارت نود و ششم :
وقت خواب که می‌رسد، هنوز خبری از پدر، مادر و رضا نیست. زینب خمیازه کشان رخت خواب‌ها را پهن می‌کند. روی رخت خواب کنار زینب دراز می‌کشم اما امشب حس غریبی دارم. خواب از چشمانم فراری شده است. به دنده راست می‌خوابم و دستم را زیر سرم می‌گذارم. هنوز قلبم ناآرام است و دلم... کاش مادر اینجا بود و با هم حرف می‌زدیم البته بعید می‌دانم که می‌توانستم در مورد این موضوع با مادر صحبت کنم. البت
لطفا صبر کنید...
