پارت هشتاد و نهم :
سر رضا پایین است و نمی‌دانم که روی زمین به دنبال چه چیزی می‌گردد. ضربان قلبم که بالا می‌رود، احساس می‌کنم که باید نفس‌های عمیق‌تری بکشم. دست لرزانم برگه را روی زمین می‌گذارد.
- میشه یه طوری بگی منم بفهمم که اینجا چه خبره؟
رضا بغض و درد را در هم می‌آمیزد و نگاهش را به سمت چشمانم طوری تنظیم می‌کند که جز نگاه کردنش چاره‌ای نمی‌ماند.
- می بوسمت
نپرس چقدر
لطفا صبر کنید...
