پارت هشتاد و سوم :
رضا را نگاه می‌کنم در حالیکه او سرش را پایین انداخته است.
- اگه کاری ندارین من برم.
در دلم اضافه می‌کنم که با ماندن و نفهمیدن حرف‌های رضا فقط کلافه می‌شوم.
- برگه‌ای که اون روز می‌خواستی بخونی مونده تو خونه. اومدی پیش بی بی میارم که بخونیش.
- میشه یه طوری حرف بزنین که منم بفهمم.
رضا سرش را بالا می‌گیرد و با نگاهی که رنگ کدری به خود گرفته است،
لطفا صبر کنید...
