خنا به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و هشتم :
سِیُّم دفتر
بادِ سردِ فروردین رقص‌کنان از گوشۀ شاخۀ کهنسال چنار به داخل حیاط می‌خرامید و طنین ریشه‌های باستانی را با هوس‌هایی زمزمه می‌کرد که شاید هرگز دیده نمی‌شد؛ سکوت اما سر به شورش برداشت و تاب مقاومت نداشت.
کوچۀ سنگفرش که زیر فانوس‌های اندک‌سوسو می‌زد، زنجیری مات و تب‌دار از الماس‌های مهتابی بود که در آغوش تاریکی پیچانده شده بود. در که باز شد، بویی آمیخته از مریم، ک
لطفا صبر کنید...
محیا
0فکر کنم من تنها کسی باشم که از کوهیار خوشش میاد