پارت صد و چهل و سوم :
فرداش دیگر زنگ نزد. این مدلى بود. اگر سراغش نمىرفتم، همان سه بار بىجواب ماندن تلفنش، یعنى تمام!
شب رفتم دنبالش تا باهم شام بخوریم. هرچند همان چند لقمه هم کوفتم شد و توى ذهنم اولین تصمیمى که گرفتم ثبتنام توى باشگاه بود.
به نگار نگفتم چقدر از مینو ناراحتم اما خودش فهمید. سعى کرد دلم را به دست بیاورد. نه مثل زنهاى دیگر با ناز و غمزه؛ فقط با یک جمله: نگران چى هستى؟ من طرف توام!
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

راز
5چقد نگار عین خارجیا رفتار میکنه میگه من ۲۶ سالمه چرا فک میکنی تا حالا تنها موندم