خنا به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و چهارم :
***
دلم را ریخته بودم کف دست؛ جان کندم تا پا به کوچۀ خیس آشنای غریب گذاشتم.
باران شب آخر اسفند هنوز جای پایش را روی سنگفرش‌ها گذاشته بود؛ بوی خاک شسته و شکوفه‌های نارس زیتون به پرسۀ دلم بند زده بودند. باد سرد نوروز لای دکمۀ پالتویم دوید؛ اما شقیقه‌هایم داغ بود و قلبم شور می‌زد.
دسته‌گل را محکم و بی‌قرار گرفته بودم درست روبه‌روی دری که هزار بار با رؤیا و در ذهن کوبیده ب
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
حنانه بامیری | نویسنده رمان
هنوز نفهمیده ولی وقتی هم بفهمه دل کندن براش سخت میشه
۱ سال پیشمحیا
0رخشا خیلی دختر عجیبیه. فکر کنم داره از دکتر خوشش میاد
۱ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
در آینده مشخص میشه (:
۱ سال پیشمحیا
0وای چه آهنگ قشنگی. قشنگ نشسته بود روی پارت
۱ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنون از نگاهتون عزیزم
۱ سال پیشاکرم بانو
0فکرمیکردم دکترقبل رفتن دل به کسی بسته باشه
۱ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
دکتر ما دلشو توی رودبار باخته
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فاطیما
0دامون اول رخشا رو نمیشناخت و بهش دل بست ولی الان با وجود کوهیار دنبال رخشا میره عجیب نیست!