افلاس به قلم زهرا خزائی
پارت چهل و دوم :
نبضم بی امان میزد...چشمام به ته راهوی که برام خیلی شوم و نحس بود دوخته شد وه یهو،با دیدنش چشام لرزید و بغض به گلوم چنگ انداخت...
پیرهن مشکی که سه تا دکمه ی اولش رو باز گزاشته بود و شلوار مام مشکیش و کفش های کالجش تیپ خفنش رو تکمیل کرده بود...
برای لحظه ای نفس هام به شمار افتاد و لب زدم:
-نمیتونم...
نمیتونم این کارو کنم...من نمیتونم از این مرد دل بکنم...
عرق سرد روی پیشونیم رو
لطفا صبر کنید...
