دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت شصت و نهم :
آزاده از حرف سروش داغ شد و قلبش بیقرار کوبید. خواست حرفی در جواب دوستت دارم او بگوید، اما نتوانست و کیفش را روی شانه انداخت. سروش دست دراز کرد و موی رها شده روی پیشانیاش را داخل شال فرو کرد و لب زد:
ــ این فر فریهای من و نذار کسی ببینه.
آزاده لبخند زد و نگاهش کرد. نگاهشان چندثانیه در هم قفل شد. سروش سرش را نزدیک برد و پیشانی او را نرم بوسید و نفسش را پرصدا بیرون فرستاد و گفت:
لطفا صبر کنید...
