دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت هفتاد :
زری با خودش واگویه کرد:
ــ بلندشم برم دیگه الان یاسمین برمیگرده خونه.
پوران نگاهش روی صورت آرام آزاده دودو زد. گونه‌های گل انداخته و چشمان پربرقش باعث شد پوران پرحسرت آه بکشد. زری نگاهش را از ساعت گرفت و بلند شد. همان‌طور که آمادۀ رفتن می‌شد، با لحنی بیخیال گفت؛
ــ بالاخره یه طوری می‌شه دیگه، چی کار کنم خب.
پوران نگاهش کرد که گره روسری را محکم بست.
ــ زری خودت و چرا خ
لطفا صبر کنید...
