فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت شصت و هشتم :
زیپ بارانی را باز کرده و با یک حرکت آن را از تنم بیرون آوردم. تنم چون کوره ای می سوخت. چشمانم سنگین و سوزان بودند. موهایم به پیشانی ام چسبیده بودند. با پشت دست عرق روی صورتم را گرفته و موهای چسبیده را رو به بالا هدایت کردم. رویا عقب گرد کرد و از در بیرون رفت. پس از چند ثانیه با لیوانی آب برگشت. در نور ضعیفی که اصلاً به آن دقت نکرده بودم و حاصل چراغ داخل راهرو بود به او خیره شدم. لیوان را سمتم گر
لطفا صبر کنید...
