قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و سی و پنجم :
هردو همانطور وسط کوچه ایستاده بودیم.
پایم نای حرکت نداشت.
انگار زیر پایم میسوخت.
باورم نمیشد، این گل کاریها اصلا باورم نمیشد..
_یعنی چی.. مگه نگفتی هیچکسو نداشت؟!
با صدایش شوک وارد شده بود.
با قدمهای بلند به سمت در پا تند کردم.
تا با چشمهای خودم نمیدیدیم باورم نمیشد.
به در فشار آوردم.
قبلا باز میشد ولی الان باز نمیشد...
صدای افسون را هم دیگر نمیش
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون ❤️❤️