پارت صد و سی و پنجم :

هردو همانطور وسط کوچه ایستاده بودیم.
پایم نای حرکت نداشت.
انگار زیر پایم میسوخت.
باورم نمیشد، این گل کاری‌ها اصلا باورم نمیشد..
_یعنی چی.. مگه نگفتی هیچکسو نداشت؟!
با صدایش شوک وارد شده بود.
با قدم‌های بلند به سمت در پا تند کردم.
تا با چشم‌های خودم نمیدیدیم باورم نمیشد.
به در فشار آوردم.
قبلا باز میشد ولی الان باز نمیشد...
صدای افسون را هم دیگر نمیش

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zarnaz

    0

    عالی بود مرسی زهرا جون ❤️❤️

    ۱ سال پیش
  • عادله

    1

    خیلی قشنگه😍.توروخدا دیگه شر نشه واس چکاوک😥

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️