بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت شصت و نهم :
از جواب‌های شسته رفته‌ی شیدانه و صورت اخم‌گرفته‌اش خوشش آمد:
-حتما من بلد نیستم.
-تو خوش‌بینی! زیاد رو می‌دی به مردم.
دندان‌هایش را بهم سایید. دوست داشت گردن سفید شیدانه را زیر لب بگیرد و توی دهان بچرخاند:
-شُل بودم عروس ننه‌ام نمی‌شدی.
فهمید بیشتر از کیف کردن دارد حرص می‌خورد. معلوم بود همچنان رادمهر توی نخش است و از دستش کفری‌ست:
-حالا رگ
لطفا صبر کنید...
م
0خوبه از طرف خودشم نداده اینقدر به خودش گرفته نکبت 😠