نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت هشتاد و یک :
با خشم و نفرت دستامو مشت کردم و یک قدم جلوتر رفتم.
لوله اسلحه اش دقیقا روی پیشونیم قرار گرفت. از شجاعتم تعجب کرد.
خیره به چشماش گفتم :
_ فکر کردی انقدر احمقم که بدون هیچ پشتوانه ای با یک لپ تاپ تو دستم بلند شم بیام تو دل خطر؟
دستمو کردم تو جیبم.
داد زد :
_ کار اشتباهی نکن وگرنه مغزت پاشیده است.
پوزخند زدم و گفتم :
_ نترس گوشیه.
گوشی رو بیرون اوردم و شماره گرفتم
لطفا صبر کنید...
