پارت صد و بیست و ششم :

عطرِ دل‌انگیز لباس‌های مادرم، مانند دو دستِ مهربان آمد و مرا در آغوش کشید، تازه فهمیدم چه‌قدر به‌این آغوش محتاج بودم!
چه‌قدر بی‌او، من سرگردان و آواره بودم.
نقطه‌ی اَمن من همین‌جاست، آغوش مادرم.
شالم پایین افتاده بود و مامان به‌خاطر حضور داوین، آن را بالا کشید و مادرانه، پیشانی‌ام را بوسید.
او هم مثل من گریه می‌کرد و چه‌قدر در این مدت، شکسته و تکیده شده بود، آن

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه ❤️

    2

    ای وای تازه اشکم خشک شده بود 🥲پاشا فرارکرد😭 خیلی پارت دوست داشتنی و احساسی بود💜🌟💜🌟

    ۱ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    ممنونم ازت فاطمه‌ی قشنگم♥

    ۱ سال پیش
  • پری

    0

    نازی جان ممنون داستان تازه داره شروع میشه

    ۱ سال پیش
  • م.ر

    0

    ای داد وبیداد🥲🥲

    ۱ سال پیش
  • آمنه

    2

    نازنین بانو خبر مرگش رو میدادید نه فرارش رو فکر کنم فرارش رو هم نقشه پدر داوین باشه اون به پاشا کمک کرده تا فرار کنه وبه جون زندگی مهرو وخانواده اش بیفته امیدوارم توی این فرار خبر مرگش برامون بدین ممنون عالی بود

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️