بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و پنجاه و ششم :
بین خواب و بیداری روی تخت نشست. منگ بود! دوباره روی بالش افتاد. سرش اندازه‌ی کوه بود و معده‌اش داشت می‌جوشید. حالی بد یکدفعه از روی تخت کَندش! سمت سرویس بهداشتی دوید و سرش را توی توالت فرنگی خم کرد. محتوی معده‌اش بیرون ریخت. تهوع راحتش نگذاشت. آنقدر عُق زد که دیگر چیزی توی معده‌اش نماند. از سرویس بهداشتی که بیرون آمد، کنار دیوار افتاد. از زور ضعف و سرما می‌لرزید. توی شقیقه‌‌هایش
لطفا صبر کنید...
