لالایی پاندورا به قلم ساناز لرکی و مرجان فریدی
پارت نود و پنجم :
حس کردم بند دلم پاره شد. وحشتزده به سمتش چرخیدم، و باز هم همان اشتباه…
با چرخشم، دقیقاً در آغوشش قرار گرفتم.
نفسم در سینه حبس شد، و قلبم هزار تکه.
چشمانم، مسخشده، به چشمان خاکستری و مرموزش خیره ماندند.
لبهایم همچون دهان ماهی، باز و بسته میشدند، اما حرفی برای گفتن نداشتم.
نیشخند زد، ردیف دندانهایش را نشانم داد، و من بیش از پیش درهم ریختم.
این پارت به قلم مرجان فریدی نگاشته شده است و مطالعهی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
Sama
0دارم به اخراش میرسم نمیخواام😭
۴ هفته پیشSama
0عاالیه دیوای لعنتی😭
۴ هفته پیشNasi
0واقعا قشنگ بود خیلی زوق کردمم🥹🖤💛 و چقدر آهنگش بهش میومد 🥺 و چقدر رمانتیک بودن دیوا هم جوری بود که به مرموزی و شرارتش هم میخورد 🥹🤭💛🖤
۱ ماه پیشفاتوش
0محشره واقعا
۱ ماه پیشزی زی
1خیلی قشنگه
۲ ماه پیشبیتا
3دیوا رو دوست دارم شوران رو هم همینطور مامان کاترین گفته میدونی هر دو رو دوست داشته باشی
۲ ماه پیشHani
2مردک اخه تو قبرستون🫂🫠🥲
۲ ماه پیشنرگس
3عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
2عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
2عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
1عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
2عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
2عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیشنرگس
2عالی بود ، خوشم اومد ، آفرین
۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

پریسا
0نویسنده ی عزیز تو بهترینی ممنونم از اینکه این حس ناب رو به ما هدیه میدی