پارت صد و شصت و دوم :

یک پایش بر زمین و پای دیگرش در ماشین بود که رادمهر خستگی ناپذیر و امیدوار در چند قدمی اش ظاهر شد. وحید اخم کرد.
_ سلام عموجان.
گره ابروهایش از " عمو جان " گفتنش کورتر شد. سر سنگین و بی حوصله گفت: باز که پیدات شد؟ انگاری سعید و مادرت از آداب معاشرت، مزاحمت رو خیلی خوب یادت دادن.
نگاه رادمهر در محوطه و بین کارگران در رفت و آمد چرخید. بی احترامی به پدر و مادرش، آرامش و وقار و متانتش را م

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م.ر

    0

    از دست وحید اگه بدونه دامیار خانش چه بلایی سر اون یکی دخترش اورده

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    دقیقا

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️