پارت صد و شصت و یک :

کودک متکدی همراه شان با انگشت اشاره جایی میان کاج های سبز و سر به فلک کشیدۀ بوستان را نشان داد: اوناهاش. افتخار اونه.
رادمهر قدردان و ملایم به شانۀ پسرک کوبید: ممنون.
پسرک دست به لاله گوشش کشید: نیم ساعت از کار افتادم. صاحب کارم بدونه گوشمو می ذاره کف دستم.
رادمهر یک تراول پنجاهی کف دستش گذاشت. پسرک آن را در جیب شلوار رنگ و رو رفته اش چپاند: دمت گرم. کاری باری؟
رادمهر لبخند ز

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️