چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و سی :
***
باد عصر شیشه‌های کلانتری را به زنگ نامحسوسی وا می‌داشت؛ هوای بی‌قرار مثل نبض پرونده‌ای که هر لحظه ضربانش تندتر می‌شد. سرگرد بهمنی با قدم‌هایی سنگین پوشه‌ای کهنه و پر از اسناد را زیر بغل زده بود و شانه‌به‌شانۀ سپهر راهی اتاق بازجویی شد. اتاقی که میزبان مردی بود نابغه که دست‌ها برهم و چشم به در نشسته بود.
هر دو راهی اتاق شدند؛ اما باز سپهر بود که کلام را شروع می‌کرد. بی‌کل
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
حنانه بامیری | نویسنده رمان
در ادامه متوجه میشید
۱ سال پیشفاطی
0امشب هیچ ستاره ای در آسمان نیست..رنگ شب سیاهِ سیاه مانند صفحات این پرونده..نور ماه هم روشنی نداره فقط در بالای سرم پوزخند میزند..در دور دست ها زوزه گرگی به گوش میرسد نمیدانم شاید طعمه ای شکار کرده، و من تنهای تنها در پی حل پرونده به دیوار تکیه کرده ام ودر فکر خود غرقم
۱ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
بسیار عالی
۱ سال پیشفاطی
0بازی کردن با افراد حس خوبی به بعضی ها میده..همیشه توپ تو زمین زرنگا نمی مونه یهو دیدی توپ دست حریفه
۱ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
دقیقا همینطوره
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0گیج شدم،نمیفهمم حشمتی بی گناهه یاداره نقش بازی میکنه؟