فراسوی حرمان به قلم روژان کاردان و مهسا خدایی
پارت سیزده :
گوشیم رو درآوردم و با رئیس تماس گرفتم. هربوقی که میخورد بیشتر عصبیم میکرد. دوست داشتم هرچه زودتر حرف بزنم و تکلیف خودم رو روشن کنم.
تقریبا بوق آخر بود که جواب داد:
-بله؟
-سلام رئیس.
-علیک سلام، شما؟
گوشی رو از گوشم فاصله دادم و متعجب نگاهی به گوشی انداختم. شماره درست بود!
دوباره گوشی رو کنار گوشم گذاشتم که صدای عصبیش توی گوشم پیچید:
-الو! مگه مریضی اول صبح آدم
این پارت به قلم مهسا خدایی نگاشته شده است و مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
Emma
0هنوز هیچ کدامشون رو خوب نشناختم که بگم کدام جذابتره
۷ ماه پیشالی
0اهیر به عنوان یه پلیس نباید انقدر ضعیف به نظر برسه و بازم به عنوان یه پلیس نباید به هرکی راحت اعتماد کنه و خودشو لو بده شاید همه اینا یه نقشه باشه و دختره از قصد داره نقش ادم مظلوم و بازی میکنه
۸ ماه پیشفاطمه
0لیلیوم و اره خیلی رمان جذابیت ممنون از قلم زیباتون
۸ ماه پیشباران
0ازنظرخودم لیلیوم
۹ ماه پیشآرنیا
0آهیر رمان باحالیه بود
۱۰ ماه پیشاتنا
0واقعا رمان قشنگیه همش اشتیاق دارم بقیش رو بخونم
۱۰ ماه پیشآسمان
0مرسی بانو 🙏🙏🙏
۲ سال پیشماهرخ
1خداییش ستمه بعد کلی تیریپ زدن تازه بگن تیریپ رسمی بزن باید خفش میکرد 😆خدا قوت
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نورا
0کنجکاوم بدونم لیلیوم واقعا کیه 🧐