ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت هجده :
گم‌گشته‌ای در عالم تاریک وحشتی که آن مرد کنجی از عمارت برایش آجر به آجر بنا کرده بود؛ رامدختی که با هر تپشی که قلبش را میخ کرد به سینه قدم پیش کشید و پله‌ها را با تکیه‌ی روح آشفته‌اش به آرامش هومن، بالا رفت و در نهایت پشت در اتاقش کنار او متوقف شد. او که نگاهش مشغول مراقبت از رامی بود و حفظ کرده ریتم نفس‌هایش، آهنگ ضربان‌های قلبش و درجه رنگ‌پریدگی رخش؛ در به در راهی بود تا او را از آشف
لطفا صبر کنید...
لیلا-
1چقدر هومن دوست داشتنیه:)))))