بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و سی و پنجم :
-زبون نریز شیدا.
شیدانه ولی دست برنداشت:
-مگه نمی‌خوای به درآمد برسی و تودهنی بزنی به سامیار؟
-زبون بازی نکن شیدا.
-مگه تو ذهنت نیفتاده این راهو هم برم؟
-زبون به دهن بگیر شیدا.
-مگه از فکرت نگذشته برم و ببازمم چیزی از دستم نرفته؟
-ای زبونت لال شه شیدا. ول کن.
دوباره شانه‌ی امیرطاها را گرفت:
-ببین! برخورد ما با خانواده‌‌ی صولت اتفاقی نبوده. حالا به حرف خال
لطفا صبر کنید...
