پارت صد و سیزده :

فصل پنجاه و چهارم
خسرو

با باباضبى نشسته‌ایم روى یکى از صندلى‌هاى حصیرى تراس و داریم نگار و صبا و نیکان را تماشا مى‌کنیم که توى ساحل با توپ بازى مى‌کنند.
به نگار فکر مى‌کنم که امروز از قبل هم کم‌حرف‌تر شده. هربار که نگاهش بهم مى‌افتد، چشم‌هاش درشت مى‌شود و لبخندش بزرگ. حالتى که خوب مى‌شناسم.
فکر این‌که صبح حرف‌هاى من و ارغوان را شنیده باشد، دور از ذهن است. چون بع

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    2

    چقد از ارغوان بدم اومد...

    ۱۲ ماه پیش
  • راز

    1

    دلخوری های نگار خیلی قشنگه حتی فهمیدن حسش توسط خسرو از طریق چشمای نگار وقتی خسرو به چشماش و حرکاتش نگاه میکنه میفهمه ک چی تو سرشه ،که داره خوشحال یا اذیتش میکنه همه ی نگار رو خسرو میفهمه و میخونه.اگه ما مث نگار همچین چیزی می شنیدیم ب نظرتون عکسالعملمون چی بود فک کنم ارغوان و می انداختیم جلو سگا

    ۱۲ ماه پیش
  • ماهرخ

    0

    عالیه کاش خسرو نگارو واسه همیشه بخواد

    ۱۲ ماه پیش
  • اسرا

    1

    یه شعرهست که میگه همه قبل ازتواشتباه عشق فقط خودتی این خسروی(البته من نمیدونم شعرکاملش چیه)🙏

    ۱۲ ماه پیش
  • فری

    3

    کاش همیشه باهم بمونن :(( حیفه اخه خیلی بهم میان

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️