قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و بیست و هفتم :
در آهنی اسطبل را باز کردم.
سرد بود، با اینکه نزدیک عید بودیم ولی باز هم سرد بود!
از کنار اتاقک ها گذر کردم و به اتاقک کوچک خیره شدم.
«به اتاق جدیدت خوش اومدی»
دندان‌هایم را کیپ کردم.
انگار روی قفسه‌ی سینه‌ام سنگ گذاشته بودند.
درد میکرد.
انگار قرار بود شکسته شود!
دلم راضی نمیشد برای دیدن اینجا!
هربار میدیدمش غم دخترک تمام دلم را فرا میگرفت!
چند ب
لطفا صبر کنید...
