قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و بیست و دوم :
در بغلش بودم
در بغل زنی که هیچکسم نبود ولی میخواست آرامم کند
سرم را به شانهاش تکیه دادم و نفس عمیقی کشیدم تا بیشتر از این ناراحتش نکنم با گریه کردنم
با صدای در از من جدا شد
همان مرد سالار نام با پرستار داخل آمد
حالا فهمیده بودم، دکتر بود...
لبخندی زد و درست جلوی تختم ایستاد
_میخوام پاتو باز کنم
باید بگی به پات حس داری یا نه!
تازه وقت کردم به پایم فکر کنم<
لطفا صبر کنید...
