نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت شصت و پنجم :
سلام کرد و محمدرضا با کنایه گفت:
_ انگار اصلاً آدم آن تایمی نیستین. این تاخیر توی هر دو باری که با هم قرار داشتیم بوده!
سرش پایین بود و هنوز هم به چشم‌های بهار نگاه نمی‌کرد اما راحت‌تر از بار قبل حرف می‌زد. انگار خجالتش داشت کم‌رنگ‌تر می‌شد. بهار با اخم کمرنگی جواب داد:
_ بله متاسفانه و بابتش معذرت می‌خوام. اما همیشه جوری میشه که نمی‌تونم به موقع برسم!
محمدرضا سری تکان د
لطفا صبر کنید...
