پارت صد و ششم :
به سوی سالن غذاخوری حرکت کردم.
انگار که هر قدم، مرا به سرنوشتی نامعلوم نزدیک‌تر می‌کرد.
خشم، همچنان در رگ‌هایم می‌جوشید.
اما چیزی دیگر هم در وجودم، بیدار شده بود... کنجکاوی.
چه نقشه‌ای در سر داشت؟
آن لبخند مرموز، پشت آن نگاه پر از تمسخر، چه پنهان شده بود؟
راهرویی طولانی بودند.
زیباییِ نورهای کم‌جان و سایه‌روشن‌هایی که بر روی دیواره‌ها بودند هم نمی‌توانست
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
هی دارم کامنتاتو میخونم و می‌خندم 😂😂😂
۹ ماه پیشSeren
1حیف نیستم اونجا همش تو گوش آیریس بخونم که که عاشق آکواییییی و روانیش کنم... (حقیقتا اون فضا رو دلم خواست...)
۲ سال پیشGhost
2چقدر جالب بود تضاد این پارت ها، توی دنیای سایبرپانکی مملو از تکنولوژی پیشرفته و وسیله های عجیب و غریب سای فای همچین جایی رو وجود داره که کاملا برعکس وایب مدیوال و قدیمی و قرون وسطایی میده...
۲ سال پیشپری
4زشت عمته چلغوز بچه من به این خوشگلی به این ماهی به این طلایی
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ترنم
2چرا ناامیدش میکنی این دختر خوشگلو..اولش که دیدیش شوکه شدی از زیباییش(هر کی ندونه من که میدونم چقد عاشقشی😒)