حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت سی و هشتم :
حامی مظلوم نمایانه و بغ کرده، سر خم کرد. زیر چشمی و شیطنت بار او را پایید و لب زد: چه بد! خیلی دلم می خواست بگی هستی.
ساناز چنگال در جوجۀ سرد فرو برد. برای دک کردن حامی و نجات از تپش قلب سرخودش پرسید: نمی خوای بری پیش مهمونات؟ اونا به خاطر تو اومدن.
_ من بهونۀ مهمونیم. هر کی سرش به کار و بحث خودش گرمه.
_ لابد سرگرمیه تواَم تا آخر شب نشستن ور دل منه؟
حامی بی اختیار قهقهه زد. صورت س
مطالعهی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😉😊😍
۲ سال پیشهمتا
1وای عاشقانه های حامی رو😂 مگه مریضی🤣🤣
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😁😁😁
۲ سال پیشمهسا
1ای خدا چقدر قشنگن این دو تا😍
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
خیلی🤗
۲ سال پیشهانیه
1خیلی عالی بود
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
مرسی😍
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

لیلی
1ای جانم چه دل می بره حامی