هارمونیکا به قلم مرجان فریدی
پارت چهل و پنجم :
***
مقابل درِ تالار ایستاده بودم. گیاه پتوسِ رونده، از سقف شقیقهای، همچون رودی روان، جاری شده و تا جلوی درِ ورودی را پوشانده بود.
بهآرامی، انگشت سبابهام را روی برگ سبز و تازهاش کشیدم.
چطور ممکن بود همه چیز در این دنیا متوقف شده باشد؟
اگر زمان در این دنیا مفهومی نداشت، چطور قد موهایم رشد کرده بود؟
چطور آن گیاه لوندر از خاک سر برآورده و قد کشیده بود؟
نفس عمی
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
....
0هعیییی آخرشم بهش دست نمی زنه که درحال حاضر تو بیمارستانه🥲کاشکی دست می زد بهش...
۷ ماه پیشامید
2دلش برای صاحبش تنگ شده 🥲
۸ ماه پیشپری قصه ها
1دیالوگ روحان منو یاد «خاطرمو ورق نزن، خاطره هام درد توشونه :) تتلو» انداخت
۱۰ ماه پیشدنیز؛
2وای پرنده فروغه ای مادر من مردم ویولت جان جدت دست بزن بهش خداا
۱۰ ماه پیشReyhane
3لوندر احمقش باید دست میزدی بهش
۱۲ ماه پیشطرفدار دیوا جن گیره
8توروخدا به پرنده هه دست بزننننن
۱ سال پیشساتیا
13لوندر احمق من😂😂😂به بچه فشار اوردن
۱ سال پیشمدییی
0پس ینی قرار نیست نفرین روحانو بفهمیم چون ویولت بهوش اومده خودشم که نمیگه نفرینش چیه بقیه ام نمیگن
۱ سال پیشسحر
1واو . منو یاد انیمیشن دیو و دلبر انداخت
۲ سال پیشدریا
12بهش دست بزن ویولتتتت تروخداااا
۲ سال پیشپریا
18ویولت مادر برو به اون پرنده دست بزن😂😭
۲ سال پیشمه
6کاش دست بزنه بهششششش
۲ سال پیشمه
4کاش دست بزنه بهششششش
۲ سال پیشفاطمه زهرا
2و باز هم طبق معمول لذت بردم از ادبیات و قلم زیبای هارمونیکا✨
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

باربیِ..نیمه مرده
0دلم برای چیپسی و دیوا(کلاغ) تنگ شده