فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت پنجاه و چهارم :
قسمت هجدهم
کتم را پوشیدم. این تجلیل هم اعصاب برایم نگذاشته بود. کلافه روی تخت نشسته و موهایم را در چنگ گرفتم. آنهمه فشار تمرین یک طرف و ندیدن رویا از یک طرف دیگر تمامی اعصاب نداشته ام را بر باد داده بود. هیچ خبر و حرفی هم از او هیچ جا نبود. نه در خانه ی محمد، نه مارال و نه خودمان. به مرز جنون رسیده بودم. تقریباً دو ماه بود که ندیده بودمش. محکم و با شتاب خود را روی تخت رها کردم که تخت هم با صد
لطفا صبر کنید...
