فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت پنجاه و سوم :
با صدایی بلندتر اما لرزان ادامه داد.
ـ من بچه نیستم که برام امر و نهی کنن.
ماشین را جلوی در پارک کرده و سمتش برگشتم. با لحنی آرام و پر از گله گفتم:
ـ بچه نیستی. امر و نهی هم نمیکنم اما من پسرم، میفهمم. چندتا پیرهن بیشتر ازت پاره کردم. میدونم تو افکار بقیه ممکنه چی بگذره.
در را باز کرد و پیاده شد. قبل از اینکه در را ببندد به حرف آمدم.
ـ رویا خانوم. خانومیِ من. از بس پاکی و همه رو
لطفا صبر کنید...
