فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت پنجاه و دوم :
او هم گنگ به چشمانم خیره شده بود.
ـ نوچ زشت نیستی. یه نمک خاصی داری. یه نمک......
لبخندی زدم و در دل ادامه دادم "یه نمک دلنشین" و به خوردن آش ادامه دادم اما سنگینی نگاهش را بر نیم رخم احساس میکردم. با شنیدن صدای پدر دستپاچه خودش را مشغول آش نشان داد.
ـ بچه ها نشستین چی بشه؟ پاشین این آشا رو پخش کنین از دهن افتاد.
محمد با دهنی پر جواب داد.
ـ پدر جون الان آش داغه. بذارین بخوریم بعد
لطفا صبر کنید...
