قرار قلب های ما به قلم نصیبه رمضانی
پارت هشتاد و یک :
تا سر خیابان پیاده رفت و وقتی که منتظر ماشین بود گوشی به دست، گوش به زنگ بود تا محمد منصور جوابش را بدهد.
تماسی که با تاخیر برقرار شد و پرسید:
_کجایی تو پسر؟
صدای نرم و مخملی محمد منصور خسته بود.
_جانم؟ چیزی شده؟
_میگم یه ساعت پیش اتفاقی چشمم خورد به ساره....یه برگه گذاشته کنار دستش شمارهی برادرشو، مریم خانمو اویس رو نوشته..واسه تو هم بود.
_خب؟
_اومدم بیرون وسیله بگ
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
نسترن
0نویسنده جان خسته نباشید
۲ سال پیشآسمان
0مرسی 🙏🙏🙏🙏🙏🙏
۲ سال پیشم.ر
0چقدر پیچ درپیچ شده ممنون زیبا مثل همیشه❤️
۲ سال پیشراز
0عالی مث همیشه.حبه انگور جان میگه بهتره از الان عادت کنه.یعنی من کشته مرده خواستگاری این حبه انگور جان از ساره هستم.کاشکی یکم این معماهاشونم زودتر حل بشه
۲ سال پیشنورا
0ممنون بابت پارت های طولانی 🌱 پشت همه این چیزا اون عادله نابه کاره
۲ سال پیشEliz
0اینکه کامنت ها نمیاد اتفاق طبیعی ایه؟!
۲ سال پیشم
1مثل همیشه عالی و طولانی،تشکر از نویسنده عزیز،محمدمنصور شیرینیاشو خورده بعد میخواد ساره از گشنگی نی قلیون بشه 😁🤔🙏
۲ سال پیشEliz
1بخش زیادی از طنز قصه رو به طور کامل شهریار پوشش میده. معمولا اتفاق هایی که همزمان جاهای مختلف داستان میفتن رو راوی و یه سوم شخص روایت میکنه. اینکه داریم از زبون یکی از آدم های خود داستان از همه چیز باخبر میشیم خیلی جالبه. انگار دانای کله. واقعا از کلیدی بودن و شخصیت پردازی شهریار هرچی بگم کم گفتم
۲ سال پیشاکرم بانو
0کی بشه دستای تپل ساره رو تو دستای سیاسوخته ی منصور ببینیم
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نرگس
0همه به کنارمن عاشق شخصیت شهریارم طفلی درحقش خیلی ظلم میشه