حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و پنجاه و دوم :
طول باغ را درنوردید. وسایلش را به اتاق برد. صدایی جز صدای آوازه خوان ونداد در حمام به گوش نمی رسید. پسرک سرخوش صدا سر داده بود. سنتی می خواند! یکی از تغییرات جدید برادرش بود.
بود. وگرنه پیش از آن هرگز ندیده بود به ترانۀ سنتی علاقه نشان دهد چه رسد به خواندنش.
وصال ضربه آرامی به در حمام زد و شوخ طبعی کرد: آروم تر ونداد جان. مردم صداتو می شنون، دل شون هوای کنسرتات رو می کنه. بازار کاسبی ه
لطفا صبر کنید...
