حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و پنجاه و یک :
کمی بعد دامیار با سینی حاوی دو ماگ چای و ظرف شیرینی گردویی رو به رویش نشست. ماگ چای خود را برداشت و کوسن های پخش و پلا را کنار زد. سر دردناکش را به مبل تکیه داد؛ جرعۀ کوچکی از چای داغش را نوشید: از این ورا؟ یادی از من کردی؟
مهلا دست به داغی تن ماگ فشرد: بد کردم؟
_ نه. خیلی هم خوبه.
_ تو زیادی دورت شلوغه و آدم جدید می بینی، قبلی رو فراموش می کنی. من که مثل تو نیستم! اصلا فراموشت نکردم.

لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0نکنه جمشید میخواد نامزدیشونو بگیره