قرار قلب های ما به قلم نصیبه رمضانی
پارت هفتاد و پنجم :
با فکری درگیر از کاری که محمد منصور کرده بود بالا رفتم و پشت در بستهی واحد، وقتی چشمم به اینهی ورودی افتاد، با دستهای خاکی شده بدون اینکه لباسم را در بیاورم رو به اینه خودم را نگاه کردم. موی بافته شده ام را هم..فاصله بیرون ماندن مویم تا شالم را هم با دقت بررسی کردم.
تا امدم زیر لب زیارت قبولی به آنچه که محمد منصور دیده بود بگویم، حرفم را خوردم.
اخر یاد صحنهی باغ پدری هاØ
مطالعهی این پارت حدودا ۱۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
Eliz
1انقدر دوست دارم سر از کار اون دوتا دردسر دربیارم. اصن معلوم نیست دارن چیکار میکنن
۲ سال پیشآسمان
0بینظیر 😍👌👌👌
۲ سال پیشاهوk
0سلام عزیزم خیلی خیلی عاشقشممممم... دستت درد نکنه عزیزم🌺🌺🌺
۲ سال پیشفاطمه
0عالی بود مثل همیشه قلمت همیشه بدرخش نویسنده عزیز 🌹🌹
۲ سال پیشم.ر
0هر چی از زیباییش بگیم کم گفتیم سپاس بانو ❤️
۲ سال پیشستاره
0دوست دارم این داستان تاابدطول بکشه ازبس روان وملموسه قلمتون ماناجونتون سلامت ودلتون خوش بانو❤️❤️❤️
۲ سال پیشراحله
3خیلی داستان جالبی هست از خوندش لذت میبرم 🥰
۲ سال پیشم
2خیلی عالی بود تویسنده جون ،خسته نباشی،ساره خیلی خوبه 🙏💚❤️🧡💙
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نسترن
5بی بُرو برگشت عالی بود