دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت چهل و سوم :
کیف وسایل رو دادم دستش و خیلی خونسرد گفتم لطفا ببرید توی خونه آماده بشین تا من یه تماس بگیرم، اما وایساد. انگار اونم فهمید ترسیدم. برای این که شک نکنه کتونی‌ها رو درآوردم و چندتا دکمه‌های پالتو رو باز کردم، به گوشی ور رفتم، انگار خیالش راحت شد و با کیف رفت تو، چندقدمی عقب رفتم، صدای خندۀ چند نفر رو شنیدم. اون لحظه فقط به‌سمت در دویدم. اگه بهم حمله می‌کردن کارم ساخته بود. در و که باز کردم
لطفا صبر کنید...
