ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت صد و یک :
سرمو تکون دادم اما براش بس نبود.
_اینجا لطف ممنوعه. حتی عفو هم ممنوعه. اینقدر که گند بالا آوردی، همه تنبیه هام واسه تو یکی ته کشیده.
سیگارش رو آتیش زد و من با چشمایی که مطمین بودم هر کدوم مثل گلابی ورم کردن، لای چشمی نگاهش کردم.
ترس تو وجودم رخنه کرد.
نباید اینقدر نزدیکم میومد تا نفسای داعش یه پوست گردنم نزدیک بشه.
_با کارات آرامش گروهمونو به هم می‌ریزی. می‌دونی که..
لطفا صبر کنید...
