ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت نود و هفتم :
یه ادم مست پیش من کم میاورد.
همون حین که قهقه میزدم، اشاره کردم به سمت چپم:
_نگران نباش پسر. خودم به حسابش میرسم. دیان اونقدرا هم پسر بدی نیست...
نفسای تند و پره های بینیش که لحظه به لحظه بالا پایین میشد نشون میداد یه چیزی میخواد نثار دیان کنه
_زنده زنده تو قبر چالش میکنم. مرتیکه کثافت.
تا از این کوفتی به خوردش ندم ول کن نیستم.
زدم رو شونش و چشامو نازک کردم:
_تو هم با
لطفا صبر کنید...
