تراشه مرگ به قلم نیلوفر سامانی
پارت بیست و چهارم :
نگاهِ مضطربش را به مانیتورِ سیاه و کوچکی دوختهبود که عدد سه انگلیسی را نشان میداد.
با باز شدن دربِ آسانسور، نگاهش را از مانیتور گرفت و به محیط مقابلش نگریست.
نورِ سفید و کم سو از آسانسور به بیرون راه پیدا کرده و باعث شده بود باریکه سفیدی از نور به زمین ساطع شود.
با این وجود طبقه سوم در تاریکی فرو رفته بود و اگر چند دقیقه قبل، در طبقه اول حضور نداشت و روشنایی روز
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آرزو
0فک کنم شاهینم تو همین آزمایشگاهه
۳ ماه پیشهانیه
1فکر کنم کم کم دخترمون داره حافظش بر میگرده🙂🙃 عالی بود خسته نباشی نیلوجون 💫🩷
۹ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم❤️❤️
۹ ماه پیشباران
0چه آزمایشگاه پیچیده ای هر بخشی میره چیز جدیدی کشف میکنه
۹ ماه پیشمعصومه
0وااای خدا آدرنالین خونم بالا رفته
۱۱ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
چه خووووب😁😁😁
۱۱ ماه پیشAsal
0داره جالب میشه این آزمایشگاه سری
۱ سال پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
😁😁😁
۱ سال پیشترنم
0خب کارتش گم شد تو این طبقه میمونه..دردسر واسه خودت درست نکن عزیزم
۱ سال پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
یاسمین همین اول بسم الله دردسر درست کرد😂
۱ سال پیشViana
0وای خیلی هیجان انگیزه نیلو جون دوست دارم بدونم بقیش چی میشه
۱ سال پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم❤️
۱ سال پیشNiki
0قراره اتفاقای جالبی بیفته...
۱ سال پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
😁😁
۱ سال پیشتارا آرام
0اع در بسته شد، کارتشم گم شد، یعنی باید تو همین طبقه بمونه؟ فک نکنم این در فلزی به بیرون بخوره ، شاید بخوره به یه راهروی دیگه یا یه آزمایشگاه دیگه یا شاید یه راه پله ای جایی، نمیدونم...
۱ سال پیشدنیا
0استرس گرفتم😅
۱ سال پیشZahra
0وای دختر چرا انقدر فضولی میکنی آخه البته چاره دیگه ای هم نداره باید تکلیف خودشو مشخص کن یا نجات پیدا میکنه یا به فنا میره......
۲ سال پیشZahra
0ولی خوبه با این فرارش تکلیفش مشخص میشه یا به فنا میره یا نجات پیدا میکنه
۲ سال پیشZahra
0وای چقدر فضولی میکنی تو دختر من بجای تو استرس گرفتم😬
۲ سال پیششیرین
0احساس میکنم پشت در فلزی یه دردسر بزرگ هست
۲ سال پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
موافقم😁
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Moon
0پرویز ارجمند نشسته بالا داره میخنده ازش