قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و هفتم :
_فکر میکردم فقط... من و اون میریم... ولی وقتی به مرز رسیدیم... فهمیدم کارش همون بوده...
ابروهایم گره خورد... نمیفهمیدم کارش همین بود.. یعنی.. خودش!
من مار در استینم میپرواندم!
_یک بار هم گفت... سوفیارو ببریم ولی... ولی نمیدونستم برای چی میخواد...
وقتی اونجا رسیدم هر ادمی بود
بزرگ و کوچیک، دختر و زن، مرد وپسر ولی... ولی اون..بچه های خردسالو نمیفهمیدم...
نفسم رفت.
بچه های خرد
لطفا صبر کنید...

زهرا
0عالیه محشره