پارت صد و هفتم :

_فکر میکردم فقط... من و اون میریم... ولی وقتی به مرز رسیدیم... فهمیدم کارش همون بوده...
ابروهایم گره خورد... نمیفهمیدم کارش همین بود.. یعنی.. خودش!
من مار در استینم میپرواندم!
_یک بار هم گفت... سوفیارو ببریم ولی... ولی نمیدونستم برای چی میخواد...
وقتی اونجا رسیدم هر ادمی بود
بزرگ و کوچیک، دختر و زن، مرد وپسر ولی... ولی اون..بچه های خردسالو نمیفهمیدم...
نفسم رفت.
بچه های خرد

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    0

    عالیه محشره

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️