چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و هفتم :
فصل هشتم: تاروت واژگون!
شهریور قد برافراشته بود؛ مثل درختی تنومند که شاخه‌هایش در آخرین روزهای تابستان به آرامی زیر وزن خورشید خم می‌شد. خورشید آخرین رشته‌های گرمای تابستان را به جان شهر می‌ریخت و سایه‌های بلند ساختمان‌ها را بر خیابان‌های شلوغ می‌کشاند. نسیم گرم میان ساختمان‌ها و کوچه‌ها می‌چرخید؛ نسیمی که به همراه خود خش‌خش برگ‌های تازه‌ریخته و عطری اندک از خاک آفتاب‌خ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
حنانه بامیری | نویسنده رمان
😍😍
۲ سال پیشA-a
0مثل همیشه عالی و زیبا خسته نباشید👏✋️🌸🍀🌸
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما
۲ سال پیشآسمان
0عالی بانو 🙏
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما ❤️
۲ سال پیشفاطی
0کسری برو تا میتوانی دور شو از این تنش..برو در اتاق تاریک و مغزت را کنار خود بگذار و استراحتی کن..چون صفحه ای جدید برایت باز میشود که مغزت را مثل خوره خواهد خورد..ممنون عالی بود
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنون از شما که همراه چنگارید ❤️
۲ سال پیشفاطی
0و چه سخت است آدمها برای فهماندن چیزی مجبور باشن حرفی بزنن که کسی باور نکنه..و من بعداز حرفهای سپهر ماندم در صفحات پرونده ای که مانند شب پر ستاره اس که تا به هر کدام دل میبندی خاموش میشود
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
قلم قشنگی دارید🥲
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0کار درستی کرد افرین