چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت نود و نهم :
نیمهشب خاموش از هیاهوی روز در پناه آسمانی برهنه از ابر آهسته به روی باغ و کوچهها میخزید. خیابانها خالیتر از همیشه بود؛ گویی آفتاب بیرحمِ نیمروز هر جنبندهای را خفه کرده بود و تنها نسیم شبانه بود که به آهستگی دروازههای خواب را بر این شهرِ خسته میگشود؛ اما خواب، با چشمان کسری بیگانهتر از همیشه مانده بود.
با انبوهی از وسایل آشفته روی تخت نشسته بود؛ نیمی از وسایلش را چی
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
🫠🫠
۲ سال پیشاکرم بانو
0چی قراره بشه،چرا نکیساهم مشکوکه اصلانمیتونم بفهمم چی قراره بشه
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بهزودی همه چی مشخص میشه
۲ سال پیشفاطی
1کسری چه ساده داره دل به ساحل میبندد و نمیداند دنیا چه خواب بزرگی برایش دیده اس..نمیدونم عجیب در دلم غوغاس آرامش قبل از طوفان نباشه..مواظب اطرافیان باش که مانند بختک ول کن نیستن..مافیا که در تمام سوراخ ها جاسوس دارن
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله دقیقا
۲ سال پیشآسمان
0بابا بیخیال کسری جان 🤨
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🫠🫠
۲ سال پیشزهرا
0اوه حالا تواین گیرودار فقط حس پیداکردن کسری به ساحقاحل باقی مونده
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
والا
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Sky
0وا!!!! این حسش این وسط چی میگه