پارت پنجاه و هفتم :
از گوشه‌ی چشم به چهره‌ی درهم رفته‌ی دکتر زل می‌زنم. گاهی یادش می‌رود که نباید چهره درهمش را به مراجعه‌کننده‌اش نشان بدهد.
- «همین‌طور منت هم سرم می‌گذاشت، انگار که من از وقت ازدواجم گذشته یا داره لطف می‌کنه که می‌خواد شریک زندگیم بشه. اما خب، اون موقع کور بودم، کر بودم و هیچی نمی‌فهمیدم. سریعاً گفتم: "چشم، راضی‌شون می‌کنم." شب که خونه بودن، مامان متوجه شد که تو این دنیا نیستم.
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0نمیدونم چی بگم ولی در کل این رابطه ی درس زندگی بود باعث شد پخته بشی و به هر کسی اعتماد نکنی و صرفا بخاطر زیبایی طرف بهش وابسته نشی
۹ ماه پیشسحر
0وای وای . چقدررر اوضاع قاراشمیشهه !!
۱۰ ماه پیشفاطمه ❤️
0خیلی غم انگیز شد که....😭😭
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
نه مهم نیست :)
۱ سال پیشفاطی
0مادر کلمه ای که حتی با نوشتنش روی کاغذ هم نمیتوانی او را توصیف کنی..مادر دنیایی از محبت های بی دریغ. پدر شیری در مقابل گرگ ها وبره ای در مقابل دختر
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پانیسا
0الهی بمیرم برای مادره و آکوا جونم