پارت پنجاه و دوم :
سکوت کردم. لحظهای طولانی سکوت کردم. سپس، لبهایم را باز کردم و شروع کردم به حرف زدن. شروع کردم به گفتن داستانی که پنج سال در قلبم پنهان کرده بودم. داستانی از عشق، خیانت، و پوچی...
- «فقط این رو بگم ، اگه هنوز برام مهمه فقط بخاطر خودمه ، نه برای اون...»
سری تکان داد و طبق عادت از جایم بلند شدم. نمیدانستم تا کی ادامه دارد تعریفِ وقایع.
حینِ رفتن کنار پنجره پیامکی برایم آمد. سریعاً تÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

رها
0میشه بازم رمان بنویسی؟؟ یعنی هیچ وقت ناامید نشی مثل من؟؟ بخدا انقدر ذوق میکنم میخونم رفتم بیوگرافیتو دیدم عکستو دیدم *** ذوق شدممممم. همیشه خوب باش و خوب بمون، هم خودتو خیلی دوس دارم هن قلمتو